चार भिंतींच्या आड घरात एका कोपऱ्यात अडकून पडल्यासारखं झालंय... चार भिंती इतक्या भयानक वाटतात आता की कधीही कोसळतील माझ्यावर... पूर्वी याच चार भिंती आधार द्यायच्या... आता जीव...
हल्ली जास्त होतं असं... प्रचंड प्रमाणात... भीती वाटते... हो आजकाल ना प्रत्येक गोष्टीची भीती वाटतेय... क्षु ल्लक का असेना त्याचं कारण भीती वाटतेय हे मात्र खरं आहे... या सगळ्या मागे न...
"अजून किती दिवस असा नोकरी शोधत हिंडणार आहेस? पी हा चहा. गार होईल." कपबशी माझ्यासमोर आदळून ती आत निघून गेली. समोरून गेली असली तरी तोंडाचा पट्टा चालूच होता तिचा. 'वैताग याय...
संध्याकाळ. तो आज नेहमीच्याच वेळी घरी आला. घर....खोली म्हणा हवं तर....बऱ्यापैकी अंधार झाला होता बाहेर. आत आल्यावर नेहमीप्रमाणे त्यानं त्याचं खांद्यावरचं ओझं फे...
तू अशी निघून गेलीस....चटकन...माझ्या समोरून.... मला सावरायला तरी थांबायचं होतंस..... माहिते मला म्हणजे आत्ता कळतंय की तुझ्या दृष्टीनं ते प्रेम वैगरे सगळं खोटं होतं.... असं काय झालं की ...
तो दिवस अजूनही आहे माझ्या लक्षात.... कॉलेज चे दिवस....अजूनही तो प्रसंग डोळ्यासमोर आहे....खूप दिवस झालेत आता या गोष्टीला....पण तो प्रसंग अगदी जसाच्या तसा माझ्या डोळ्यासमोर आहे....तिल...